ANALİZ

Isabella, or the Pot of Basil adlı şiir, İngiliz şair John Keats tarafından yazılmış ve 1820 yılında yayımlanmıştır.

Hikâye, Isabella’nın, kardeşlerinin yanında çalışan genç bir adam olan Lorenzo’ya âşık olmasıyla başlar. Kardeşler bu ilişkiyi öğrendiklerinde evliliği engellemek için Lorenzo’yu öldürür ve cesedini bir ormana gömerler. Daha sonra Lorenzo, Isabella’nın rüyasına girerek bedeninin gömülü olduğu yeri ona bildirir. Isabella oraya gider, mezarı açar ve sevgilisinin başını bir fesleğen saksısına gömer. Bu saksıyı da büyük bir özenle, düzenli olarak sular ve korur.

Şiirde ressamları özellikle etkileyen bölüm, Isabella’nın fesleğen saksısıyla ilgilendiği bu son andır. Dizelerde, onun etrafındaki her şeyi unuttuğu anlatılır: güneşi, ayı, ağaçları… Gözyaşlarıyla suladığı fesleğenden başka hiçbir şey düşünmez.

William Holman Hunt’ın Isabella and the Pot of Basil adlı tablosu, şiirin tam da bu son anını betimler. Resimde Isabella, odasının içinde, çıplak ayakla tasvir edilmiştir. Uykusuz bir gecenin ortasında gibidir; kucağında tuttuğu fesleğen saksısına bakar. Saksının içinde, sevdiği Lorenzo’nun başı gömülüdür. Isabella’nın duruşu ve yüz ifadesi, bu bakım ve yas ritüeline tamamen gömüldüğünü gösterir.

Bu tablo, ilk bakışta güzel ve sakin görünen imgelerin, yüzeyin altında son derece rahatsız edici hikâyeler barındırabileceğini bir kez daha hatırlatır.

Isabella and the Pot of Basil, 1866–1868
William Holman Hunt

⸻

#PreRaphaelite #RomantikEdebiyat #SanatVeEdebiyat